Welkom op MA1

Zaterdag 9 mei was het eindelijk zover.

Met ruim 50 toeschouwers langs de lijn (inclusief de voorzitter van DSS, diverse jeugdcommissieleden, de coach/begeleiders van het damesteam en nog een boel andere belangrijke mensen) de zon hoog aan de hemel kon de kampioenswedstrijd om 14.45 uur beginnen.
Behalve Janneke die op studiereis was waren alle speelsters aanwezig, en met Lois van de MC1 die weer graag mee wilde spelen, kon de wedstrijd beginnen.
De boodschap; geen onderschatting, fel starten en het bekende spelletje spelen maar vooral genieten van de wedstrijd.

De zenuwen waren bij de meeste aanwezig, een begrijpelijke zaak maar niet echt nodig. Bergen was per slot van rekening thuis met maar liefst 14-0 verslagen. Een punt behalen was het enige dat nodig was.
Na een goede en lange warming up startte de wedstrijd met een 1-3-4-3 opstelling en waar Petra het seizoen als rechtsback haar taken gedisciplineerd uitvoerde en nooit klaagde, startte zij (zoals beloofd) als aanvalster op de rechterkant.

Bergen startte defensief, men was geenszins van plan nog een keer over de knie te gaan.
Helaas voor Bergen was dit van korte duur want binnen een mum van tijd lag de 1ste bal al in het net. De gelegenheids aanvalster Petra wilde de trainer/coach laten zien dat zij meer in haar mars heeft dan ‘slechts’ te verdedigen. Daar waar de 2de paal nog wel eens ongedekt wordt gelaten bij aanvallen van links, was zij alert en fel en kon de bal goed intikken. Ook het 2de doelpunt kort daarop kwam van haar voet, hét bewijs dat op rechts alle kaarten nog open liggen, het visitekaartje heeft zij inmiddels afgegeven.

DSS bleef op de helft van Bergen druk op het doel zetten, Bergen bleef verdedigen maar kwam er niet goed uit. Diverse kansen ontstonden er maar werden niet voldoende benut, er werd rommelig en slordig gespeeld en het matig combinatiespel zorgde ervoor dat de kwaliteit van het spel daardoor een stuk minder werd dan wij gewend waren, wellicht doordat de spanning ervan was, wellicht was er een andere reden.

Gelukkig vielen er nog enkele doelpunten; Lyanne, Rosa en Eline waren de overige doelpunten makers en met een 5-0 voorsprong gingen wij de rust in.

Na de rust en het bekende praatje zag de 2de helft er gelukkig beter uit. Er werd feller gespeeld, beter gecombineerd en met meer rust de tegenstanders met vlagen het bos in gestuurd. Natuurlijk was Bergen een lastige tegenstander, de weerstand was minimaal en daardoor lastiger te bestrijden maar tegen dit soort teams is het juist van belang dat het bekende spel gespeeld blijft worden.

In de 2de helft werden nog 6 doelpunten gescoord, Rosa, Lyanne, Eline (2x) en Bodil troffen het net en ook Bergen kon nog 1x scoren waardoor de wedstrijd eindigde in een 10-1 einduitslag.

Lois speelde een puike en constant goede wedstrijd, de MC1 mag trots zijn op een dergelijke speelster een die haar mannetje staat en meteen glimlach een 18 of 19 jarige spits prima uitschakelde; klasse Lois!

Op rechts verliep het spel prima met een altijd felle Jolien die een goed duo vormde met Petra, regelmatig de achterlijn haalde en daar de ballen gevaarlijk voor konden geven. Een Rosa die liet zien dat zij ook in het veld (zoals afgesproken) BRUTAAL haar mannetje in de spits stond, hard werkte en dit met Eline als zij zo doorgaat (ik heb er ALLE vertrouwen in) een gevaarlijk setje in de toekomst kan worden.

Op links stond Moon ook te bikkelen, hoewel zij het niet erg druk had, deed zij haar werk gedisciplineerd. Op links, waar normaal voor veel gevaar wordt gezorgd hadden Nina en Lyanne had beduidend minder druk omdat er deze wedstrijd meer over rechts werd gespeeld.
Lyanne werd wat weinig aangespeeld waardoor zij haar kunsten minder goed kon laten zien, zij wist in de wedstrijd wel weer 2 doelpunten te scoren en gaf een goede assist. Nina, samen met Jolien de motor op het middenveld kon in haar 2de versnelling spelen wat het spel er niet beter op maakte.

Iris stond als vanouds lekker op haar plek de ballen te onderscheppen, zorgde voor rust en was prima aanspeelbaar. Eline als mid-mid die in deze wedstrijd weer (3x) scoorde waarvan er weer 1 van grote klasse was, had bij het sneller afgeven van de bal haar effectiviteit met 50% kunnen vergroten. Maar als je als topscoorder dit seizoen weer 31 doelpunten maakt mag deze fan niet klagen.

Ja en dan dé meiden van de achterhoede, die het teambelang hoog in het vaandel hebben staan, tijdens dit soort wedstrijden de concentratie vast moeten houden want druk hebben zij het niet maar áls er zo nu en dan een aanval komt, dan moeten zij er wel staan.

Meiden, de spitsen worden vaak bedolven onder klaterend handgeklap bij het maken van doelpunten en het geven van mooie assists maar ik vind dat jullie (bij deze dus ) ook eens een pluim mogen krijgen. De ‘boel’ dichthouden is net zo belangrijk en niet altijd even dankbaar, maar in mijn ogen brengt het een boel rust waardoor de rest van het team zich bezig kan houden met datgene waar zij dan weer goed in zijn. Complimenten zoals jullie (Sally, Petra, Monica, Janneke, Tessa en Bodil) dat het afgelopen seizoen hebben gedaan.

In deze wedstrijd mocht Bodil (die ene van het boevenduo Tessa/Bodil op de as van de verdediging) in de 2de helft op de plek van Nina zowaar een doelpunt op basis van haar wilskracht maken. Het was haar meer dan gegund om ook eens bij haar MA1 team het bal in het net te krijgen.
Bij de dames was het haar al meerdere malen gelukt (mede doordat zij ook op een andere plaats in het team stond) maar bij de MA1 nog niet eerder dit seizoen.

Sally had het niet erg druk, slechts een handje vol reddingen en een doelpunt tegen. Ach het mocht de pret niet deren toch?

Ook Priscilla kon ondanks dat zij nog ziek in bed had gelegen nog lekkere meespelen, niet in een optimale vorm maar wel weer in het belang van het team op diverse plaatsen. Goed om te zien dat Priscilla dit goed oppakt, volgend seizoen weer in topvorm en dan gaan wij mooie wedstrijden zien.

Na 90 minuten spelen beëindigde de sterk fluitende scheidsrechter Dennis Meijer de wedstrijd en kon het 4de kampioensfeest beginnen.

Maar liefst 8 flessen met bubbels werden binnen het uur ontkurkt, waarvan gelukkig de inhoud hiervan elders en niet in de monden terecht kwamen, de trainer nog ‘beloond’ werd met een warme douche en kregen de meiden later in de kantine enkele speeches met lovende woorden over zich uit gestort, certificaten overhandigd en was er vanuit de ouders en de sponsor nog een speciaal cadeau.

4 kampioenschappen op een rij met een team van meiden dat al vele jaren met elkaar voetballen waarbij gemiddeld per seizoen 1 speelster afvalt en wordt vervangen door 1 nieuwe speelster.

De MA1 is een hecht team dat voor elkaar strijd, veel inzet toont en trots mag zijn op de behaalde resultaten. Ook dit seizoen, in de 1ste klasse waarbij het doel was in de top vijf te eindigen met maar liefst 11 (1ste en 2de jaars) B junioren, 1 C junior en 2 A junioren een puike prestatie geleverd tegen teams die voornamelijk uit 1ste of 2dejaars A junioren bestonden en fysiek een stuk groter waren.
Meiden proficiat met jullie prachtige resultaat, jullie als vaandeldrager van de meiden/damesafdeling binnen DSS hebben laten zien dat meisjesvoetbal wel degelijk een plaats verdient binnen deze mooie club.

Afgelopen seizoen hebben wij, staf/toeschouwers/familie en vriend(inn)en van jullie genoten.
Er is hard gewerkt en er is veel lol geweest, zowel rond de wedstrijden als op de training. Komend seizoen hoofdklasse daar zal uit een ander vaatje getapt worden door de tegenstanders maar dat is niet erg, komend seizoen zal er veel geleerd worden door jullie en dan hopen wij met net zoveel plezier als dit seizoen.

Meerdere trotse fans……

Beste meiden,

Morgen is de grote dag..... kampioen **** slechts 1 punt moet wij 'scoren' om te promoveren!

Gelukkig mogen wij tegen Bergen laten zien dat wij het kampioenschap verdienen. Als jullie spelen zoals tegen VIOS-W, dan is er geen vuiltje aan de lucht!

Scherp zijn, strijd leveren en vooral genieten van de laatste, belangrijke wedstrijd van dit seizoen.

Wij hebben er reuze zin in!

Tot morgen!

Namens de staf van de MA1

Bob